MISJA IPN

Parlament wolnej Rzeczypospolitej, uchwalając w grudniu 1998 roku ustawę o Instytucie Pamięci Narodowej, za najważniejsze przesłanki swej decyzji uznał cztery punkty, mogące uchodzić za drogowskaz działalności IPN.

Punkt pierwszy to wymóg zachowania pamięci o ogromie ofiar, strat i szkód poniesionych przez Naród Polski w latach II wojny światowej i po jej zakończeniu. Drugi mówi o patriotycznych tradycjach zmagań Narodu Polskiego z okupantami, nazizmem i komunizmem. Kolejny zwraca uwagę na obowiązek ścigania zbrodni przeciwko pokojowi, ludzkości i zbrodni wojennych. Równie ważny w intencji uchwalających ustawę o IPN był obowiązek współczesnych zadośćuczynienia wszystkim pokrzywdzonym przez państwo łamiące prawa człowieka.

Podsumowaniem tych czterech przesłanek było przekonanie, iż żadne bezprawne działania państwa przeciwko obywatelom nie mogą być chronione tajemnicą ani nie mogą ulec zapomnieniu. Te słowa przełożyły się na dziesięć lat żmudnej pracy. Jej wynikiem są setki wydanych książek, seminaria i konferencje naukowe poświęcone tematom, o których nikt wcześniej nie dyskutował, odsłanianie prawdy o najtrudniejszych, ale także najpiękniejszych chwilach w historii Polski i Polaków. To również działania upowszechniające wśród młodego pokolenia wiedzę o czasach nie tak odległych – rajdy, konkursy, obecność w Internecie i na portalach społecznościowych, m.in. Facebook. To swoisty wyścig z czasem, by zdążyć oddać cześć bohaterom, którzy przez lata byli skazani na zapomnienie.